Manganin is een geregistreerde merknaam voor een legering die doorgaans bestaat uit 86% koper, 12% mangaan en 2% nikkel. Het werd voor het eerst ontwikkeld door Edward Weston in 1892, als verbetering op zijn Constantan (1887).

Een weerstandslegering met een matige soortelijke weerstand en een lage temperatuurcoëfficiënt. De weerstand/temperatuurcurve is niet zo vlak als bij de constantanen en de corrosiebestendigheid is ook niet zo goed.

Manganinefolie en -draad worden gebruikt bij de vervaardiging van weerstanden, met name shuntweerstanden voor ampèremeters, vanwege de vrijwel nul temperatuurcoëfficiënt van de weerstand [1] en de langdurige stabiliteit. Verschillende manganineweerstanden dienden van 1901 tot 1990 als wettelijke standaard voor de ohm in de Verenigde Staten [2]. Manganinedraad wordt ook gebruikt als elektrische geleider in cryogene systemen, waardoor warmteoverdracht tussen punten die elektrische verbindingen nodig hebben, wordt geminimaliseerd.

Manganine wordt ook gebruikt in meetinstrumenten voor onderzoek naar hogedrukschokgolven (zoals die ontstaan ​​bij de ontploffing van explosieven), omdat het een lage rekgevoeligheid maar een hoge hydrostatische drukgevoeligheid heeft.
Weerstand van draden – 20 °C Mangaan Q = 44 x 10⁻⁶ ohm cm Draaddikte B&S / ohm per cm / ohm per ft 10 .000836 .0255 12 .00133 .0405 14 .00211 .0644 16 .00336 .102 18 .00535 .163 20 .00850 .259 22 .0135 .412 24 .0215 .655 26 .0342 1.04 27 .0431 1.31 28 .0543 1.66 30 .0864 2.63 32 .137 4.19 34 .218 6,66 36 .347 10,6 40 .878 26,8 Manganinelegering CAS-nummer: CAS# 12606-19-8

Synoniemen
Manganine, Manganinelegering, Manganine-shunt, Manganinestrip, Manganinedraad, Vernikkelde koperdraad, CuMn12Ni, CuMn4Ni, Manganine-koperlegering, HAI, ASTM B 267 Klasse 6, Klasse 12, Klasse 13, Klasse 43.