Weerstandsdraad is draad bedoeld voor het maken van elektrische weerstanden (die worden gebruikt om de stroomsterkte in een circuit te regelen). Het is beter als de gebruikte legering een hoge soortelijke weerstand heeft, omdat er dan een kortere draad gebruikt kan worden. In veel situaties is de stabiliteit van de weerstand van primair belang, en daarom spelen de temperatuurcoëfficiënt van de soortelijke weerstand en de corrosiebestendigheid van de legering een grote rol bij de materiaalkeuze.
Bij gebruik van weerstandsdraad voor verwarmingselementen (in elektrische kachels, broodroosters en dergelijke) zijn een hoge soortelijke weerstand en oxidatiebestendigheid belangrijk.
Soms is een weerstandsdraad geïsoleerd met keramisch poeder en omhuld door een buis van een andere legering. Dergelijke verwarmingselementen worden gebruikt in elektrische ovens en boilers, en in speciale uitvoeringen voor kookplaten.
Staalkabel bestaat uit meerdere strengen metaaldraad die in een spiraalvorm zijn gedraaid en zo een samengestelde "kabel" vormen, in een patroon dat bekend staat als "gelegde kabel". Staalkabel met een grotere diameter bestaat uit meerdere strengen van dergelijke gelegde kabel in een patroon dat bekend staat als "kabelgelegd”.
De staaldraden voor staalkabels worden normaal gesproken gemaakt van ongelegeerd koolstofstaal met een koolstofgehalte van 0,4 tot 0,95%. De zeer hoge sterkte van de kabeldraden maakt het mogelijk dat staalkabels grote trekkrachten kunnen weerstaan en over schijven met relatief kleine diameters kunnen lopen.
Bij de zogenaamde kruisgelegeerde strengen kruisen de draden van de verschillende lagen elkaar. Bij de meest gebruikte parallelle strengen is de lengte van alle draadlagen gelijk en lopen de draden van twee willekeurige overlappende lagen parallel, wat resulteert in lineair contact. De draad van de buitenste laag wordt ondersteund door twee draden van de binnenste laag. Deze draden liggen naast elkaar over de gehele lengte van de streng. Parallelle strengen worden in één bewerking vervaardigd. De treksterkte van staalkabels met dit type streng is altijd veel groter dan die van (zelden gebruikte) kruisgelegeerde strengen. Parallelle strengen met twee draadlagen hebben de constructie Filler, Seale of Warrington.
In principe zijn spiraalkabels ronde strengen, omdat ze bestaan uit lagen draden die spiraalvormig rond een kern zijn gelegd, waarbij ten minste één laag draden in de tegenovergestelde richting van de buitenste laag is gelegd. Spiraalkabels kunnen zo gedimensioneerd worden dat ze niet roteren, wat betekent dat het koppel onder spanning vrijwel nul is. De open spiraalkabel bestaat alleen uit ronde draden. De half- en volledig vergrendelde spiraalkabel hebben altijd een kern van ronde draden. De vergrendelde spiraalkabels hebben een of meer buitenste lagen van profieldraden. Ze hebben als voordeel dat hun constructie de penetratie van vuil en water in grotere mate voorkomt en ze ook beschermt tegen verlies van smeermiddel. Bovendien hebben ze nog een belangrijk voordeel: de uiteinden van een gebroken buitenste draad kunnen de kabel niet verlaten als deze de juiste afmetingen heeft.
Gevlochten draad bestaat uit een aantal kleine draadjes die gebundeld of samengewikkeld zijn tot een grotere geleider. Gevlochten draad is flexibeler dan massieve draad met dezelfde totale doorsnede. Gevlochten draad wordt gebruikt wanneer een hogere weerstand tegen metaalmoeheid vereist is. Dergelijke situaties omvatten verbindingen tussen printplaten in apparaten met meerdere printplaten, waar de stijfheid van massieve draad te veel spanning zou veroorzaken als gevolg van beweging tijdens montage of onderhoud; netsnoeren voor huishoudelijke apparaten; muziekinstrumentenkabels; computermuiskabels; laskabels; bedieningskabels die bewegende machineonderdelen verbinden; kabels voor mijnbouwmachines; kabels voor sleepmachines; en tal van andere.
150 0000 2421